Obecnie w stylizacji wnętrz występuje wiele – często wzajemnie przenikających się – trendów. Poniżej przedstawiamy najpopularniejsze z nich.

Styl klasyczny ceniony jest za umiar, prostotę oraz ponadczasową elegancję. Łatwo poddaje się modyfikacji – w zależności od aranżacji wnętrze klasyczne może nabrać charakteru rustykalnego bądź kolonialnego. We wnętrzach stylizowanych na klasyczne do prostych form mebli wprowadzane są elementy charakterystyczne dla mebli okresu baroku czy rokoko. Dobór drogich materiałów i detali sprawia, że całość nabiera luksusowego charakteru. Inną bardzo popularną odmianą stylu klasycznego jest angielski styl klubowy. Jego cechy charakterystyczne to ciemne drewno, kanapy i fotele w tapicerce z lakierowanej, pikowanej skóry w nasyconych kolorach: brąz, zieleń, bordo.
Minimalizm – dewizą tego stylu jest: im mniej tym lepiej. Wywodzi się on z minimal-artu i jest obecny w architekturze wnętrz od ponad 60 lat. Minimalizm nie znosi kompromisów. Wszystkie elementy muszą być odpowiednio dobrane, nic nie może być przypadkowe. Żeby uzyskać pożądany efekt ważna jest dyscyplina projektantów i wykonawców, a także dopracowanie projektu co do najdrobniejszego detalu. Minimalizm często niesłusznie uważany jest za styl chłodny i bezosobowy, jednak dobra aranżacja – zwłaszcza wykorzystanie roślinności i odpowiednie akcenty kolorystyczne – mogą dodać mu przytulności.
Pop-art – powstał w podobnym czasie jak minimalizm i często jest z nim łączony. Najczęściej kojarzony jest z postacią Andy’ego Warhola i jego twórczością. Charakterystyczne elementy pop-artu to geometryczne wzory, odważny design mebli, obecność tworzyw sztucznych (plexi, akrylu, plastiku). Kolory tego stylu to barwy podstawowe, o dużej intensywności, głównie żółty, czerwony, niebieski oraz pomarańcz i zieleń. We wnętrzu urządzonym w stylu pop-art nie może zabraknąć wazonów w najróżniejszych kolorach i kształtach, plastikowych tac, kolorowych puf oraz replik dzieł Warhola lub Lichtensteina.
Eklektyzm – czerpie z różnych stylów umiejętnie je ze sobą łącząc. Jako styl w dekoratorstwie wnętrz narodził się w połowie XIX wieku. Obecnie występuje w wielu formach. Jedną z jego najmodniejszych odmian jest połączenie klasycznej  bądź barokowej stylistyki ze stylem współczesnym. Śmiałe zestawienie antyków z nowoczesnymi meblami może dać bardzo dobre efekty. Stary, ciężki mebel nabierze lekkości i nowego charakteru w kompozycji z przedmiotem o delikatnej, awangardowej linii, a nasze mieszkanie zyska na oryginalności.
Styl ekologiczny – do wystroju wnętrz wykorzystuje się naturalne materiały (drewno, tkaniny, kamień, papier).  Typowe dla tego stylu są też jasne, neutralne barwy, czyli kolory ziemi, głównie biele, beże i ciepłe szarości. Do wystroju wnętrz stosowane  są materiały powtórnie przetworzone albo nadające się do recyklingu. W tym stylu często wykorzystuje się meble z rattanu, bambusa i wikliny oraz wyplatane ze specjalnie preparowanego sznurka. Aby nadać pomieszczeniu ekologicznego stylu wystarczy zawiesić w oknach bambusowe rolety, a na podłodze położyć trzcinowy dywan.
Styl etno wykorzystuje elementy wystroju wnętrz (oryginalne lub stylizowane) z różnych stron świata. Najczęściej czerpie się ze sztuki afrykańskiej, orientalnej i prekolumbijskiej. Wpływy kultur egzotycznych i inspiracje nimi widoczne są w stosowanych motywach i detalach dekoracyjnych (plecionki, ornamenty, drewniane ażury) oraz zestawieniach kolorystycznych (ciemne i intensywne barwy owoców i przypraw: czerwienie, fiolety, żółcie, kolor starego złota, pomarańczy, zielenie oliwkowe, khaki). Meble są bogato zdobione i często celowo postarzane, łącznie z imitacją otworów po kornikach. Najpopularniejsze są ciemne, egzotyczne gatunki drewna: venge, mahoń, palisander i tek.